Charles Dadant: verschil tussen versies

Uit Imkerpedia
Ga naar: navigatie, zoeken
k
 
(21 tussenliggende versies door 3 gebruikers niet weergegeven)
Regel 1: Regel 1:
'''Charles Dadant''' (1817 - 1902)
+
[[Bestand:dadant3.jpg|thumb|128px|left|Charles Dadant]]
 +
'''Charles Dadant''' (1817 - 1902) was Fransman van geboorte. In zijn jonge jaren reisde hij in Frankrijk rond als vertegenwoordiger van een lakenhandelaar. Terwijl zijn paard dan rustig doorstapte las Charles Dadant de werken van de franse bioloog Jean-Baptiste Lamarck en de theoriën van de socialist Charles Fourier.
  
Sinds [[Langstroth]] in 1851 de [[bijenruimte]] vond, kregen een aantal grote imkerbedrijven in de Verenigde Staten de kans hun ondernemingen tot een groot succes te maken zowel commercieel als op het gebied van de bijenhouderij. Langstroth maakte een begin met wat wij noemen "De Nieuwe Bijenteelt". Vijf Grote bedrijven verspreidden zich over de Ver.Staten: Langstroth & zn; M.Quinby; Otis; King; Dadant & zn. Het eerste grote commerciële imkerijbedrijf werd opgericht door Mozes Quinby, die al sinds 1830 de grootste producent van raathoning was; hij imkerde met een eigen kast die ge’nspireerd was op de kast in boekvorm van [[Huber]]; hij heeft dit lang volgehouden en pas in 1890 stapte hij op de Langstroth kast over, met een kleine variant in de raampjesmaat.
+
Later begon hij zelfstandig een bedrijf en trouwde hij de dochter van een leerlooier. In 1849 startte Charles met het houden van bijen, maar dat nam direct nog geen grootse vormen aan. In 1851 werd zijn zoon Camille Pierre Dadant (1851-1938) geboren met wie hij later op bijengebied veel zou optrekken.
langstroth raat
+
Met de kasten die voor Langstroth in gebruik waren kon men eigenlijk alleen raathoning winnen. Pas sinds het mogelijk werd de honingramen vrij van vastkitten te krijgen, werd het ook mogelijk slingerhoning te produceren. De uitvinding van de honingslinger in 1865 deed de rest. De markt voor de slingerhoning werd sinds 1870 veroverd door Dadant & Zn die met 600 volken een productie had van 20.000 kg.
+
  
Langstroth en Dadant staan aan de wieg van de moderne imkerij; zij maakten de imkerij in Amerika groot en hadden - en hebben nog steeds - een enorme invloed op het imkeren in Europa en overal elders. In zijn tragische leven sleepte Langstroth ook het bedrijf dat hij met zijn zoon oprichtte,, Langstroth & zoon, mee in de ondergang; de erfenis ging naar de firma Dadant. zie langstroth
 
Dadant
 
  
Charles Dadant, de oervader van de bijenfamilie, is een Fransman van geboorte. In zijn jonge jaren reisde hij in Frankrijk rond als vertegenwoordiger van een lakenhandelaar; later begon hij zelfstandig een bedrijf; hij trouwde de dochter van een leerlooier en de handel zit de familie nog steeds in het bloed. Sinds 1849 vat Charles enige belangstelling voor bijen op maar daar is het bij gebleven. In 1851 wordt zijn zoon Camille geboren, die later samen met zijn vader het imkerbedrijf tot een groot succes zal maken. In 1863 vertrekken vader en zoon op politieke gronden naar de Ver. Staten en Charles begint er een wijnbouwbedrijf in Hammilton (Illinois). Lang duurde dit beroep niet; vader en zoon maakten kennis met Mozes Quinby, die hen prikkelde om de apicultuur in te gaan. In Hammilton bouwden zij een bijenstal en toen de burgeroorlog voorbij was (1866) trok Camille met 9 volken de Mississipi over en begon een grootse handel in was , slingerhoning en honing in raatsecties.
+
In 1863 vertrok Carles Dadant om politieke redenen (hij had afstand genomen van de katholieke kerk en was socialist geworden ) naar de Verenigde Staten. Hij was van plan om aldaar een wijngaard te starten. Hij kocht land bij Hammilton (Illinois) en bouwde daarop een eenvoudige blokhut.
kaars
+
De 600 volken die Dadant&zn in 1875 had, leverde ook een grote hoeveelheid was op; het bedrijf werd de grootste kunstraatproducent ; daarnaast produceerden zij waskaarsen, waarvan de kerken in die jaren grote afnemers waren.
+
  
ligustica
+
Nadat hij zijn familie uit Frankrijk had laten overkomen was hij echter platzak. Zijn droom om wijnboer te worden bleek niet haalbaar. Op advies van [[Quinby|Mozes Quinby]] stapte hij over op het bijenhouden. Eveneens al in 1863 richtte hij het imkerijbedrijf 'Dadant and sons' (oftewel Dadant & zonen) op. '& zonen' hoewel zijn zoon Camille toen dus hooguit 13 jaar oud was.
  
Een enorme bijdrage heeft Dadant geleverd aan de introductie van de [[Ligustica]] in Amerika. Langstroth kende de bij door zijn contacten met Dzierzon; menige scheepszending Ligustica volken hadden evenwel de overtocht over de oceaan niet overleefd. Dadant verbeterde de leefomstandigheden voor de volken op zee door eenvoudig geen water mee te geven. Van zijn eerste aankoop van 350 volken overleefden er 69; later zullen nagenoeg alle aankopen overleven. Andere importeurs van Ligustica´s moesten weldra hun pogingen opgeven en kochten voortaan hun moeren bij Dadant, tegen vooruitbetaling! Vaak werden moeren niet geleverd of kwamen alsnog dood aan; reclameren hielp niet: voor beantwoording had de firma Dadant&zn geen tijd. Nog later werden de z.g. 10-$ moeren per vliegtuig verscheept en zo vonden miljoenen ligustica´s haar weg naar de Ver.Staten en Canada tot een importverbod wegens de tracheeënmijt er een einde aan maakte (1912). De Dadantkast Langstroth introduceerde als raammaat voor zijn Langstroth kast: 45 x 23.2 cm.; [[Quinby]] koos voor een grotere diepte: 45 x 28,5. Dadant verbeterde de Quinbykast en koos voor 46 x 27 cm.; de elfraamskast is bedoeld voor grote volken die op een grote honingproductie worden ingezet. De kast is nog steeds overal bekend en onderging eveneens veel wijzigingen. Al in 1874 bouwde de Zwitser [[blatt|Johann Blatt]] een grote bijenhal met 300 volken. Hij verbeterde de kast en nam als maat 43,5 x 30 : de Dadant-Blatt kast. Weer later ontstaat de gemodificeerd Dadant 44,8 x 28,5. Broeder Adam koos in 1925 voor een 12 raams Dadantkast. In 1874 schreef Charles zijn "Kleine leidraad voor de bijenteelt" ; Op aanraden en dringend verzoek van Langstroth neemt Dadant de verdere uitgaven en bewerkingen van het beroemde boek van Langstroth –The hive and the honeybee” over. Charles vertaalde het boek in het Frans. Zoon Camille nam in 1912 het door Samuel Wagner opgezette American Bee Journal over; de familie voert er nog steeds de redactie van.
 
Dadant
 
Pentekening van de pionier van het Dadant-imkersbedrijf; Charles Dadant
 
  
De fa. Dadant&zn bestaat nu 140 jaar en is aan de vijfde Dadantgeneratie toe; de wasproductie is nog steeds een van de voornaamste bedrijfsonderdelen.  
+
[[image:Dadant-werkt.JPG|thumb|right|506px|Charles Dadant (links) naast zijn werknemers]]
 +
Toen de amerikaanse burgeroorlog (na 1865) voorbij was hadden Charles en Camille 9 bijenvolken en reisen ze ook over de Mississipi om daar bij buursteden honing en was te verkopen. Tot hun geluk kwam in die tijd de markt voor [[slingerhoning]] pas net tot ontwikkeling. Tien jaar na dat bescheiden begin hadden ze (in 1875) dan ook 600 volken die een productie had van 20.000 kg slingerhoning en uiteraard ook veel [[bijenwas]]. Van die bijenwas maakten ze [[kunstraat]] (het bedrijf werd de grootste kunstraatproducent ) en waskaarsen (waarvan de kerken in die jaren grote afnemers waren).
  
  
== Externe Links ==
+
Zoon Camille was hierbij vooral het financiële brein achter het succes. Vader Charles bleef zijn socialistische overtuiging trouw door vooral naast zijn werknemers te werken en naast hen ook de nare klussen te blijven doen.
  
[http://www.dadant.com Dadant & Sons Inc]
 
  
[http://www.dadant.com/journal/ American Bee Journal]
+
Dadant en [[Langstroth]] hadden contact met elkaar. Dadant heeft Langstroth ook verdedigd als er aan werd getwijfeld of het wel Langstroth was die de [[bijenruimte]] voor het eerst in de gehele kast toepaste. Naast Langstroth heeft ook Dadant aan de wieg van de moderne imkerij gestaan:
 +
* Charles Dadant publiceerde zowel in de Verenigde Staten als in Europa verschillende artikelen in tijdschriften (o.a. over de [[Langstrothkast]] en later ook over zijn eigen [[Dadantkast]], waarmee hij weloverwogen een bijenkast introduceerde waarin het maximale [[broednest]] in één kastdeel zit),
 +
* Charles Dadant heeft een grote bijdrage heeft geleverd aan de introductie van het honingbijenras [[Ligustica]] in Amerika (Langstroth was daar al wel eerder, maar zakelijk en kwa aantallen minder succesvol, mee bezig),
 +
** Charles Dadant verbeterde de leefomstandigheden voor de volken op zee door eenvoudig geen water mee te geven. Van zijn eerste aankoop van 350 volken overleefden er slechts 69 de overtocht, maar later zullen nagenoeg alle aankopen overleven. Andere importeurs van Ligustica´s moesten weldra hun pogingen opgeven en kochten voortaan hun moeren bij Dadant, tegen vooruitbetaling! Vaak werden moeren niet geleverd of kwamen alsnog dood aan; reclameren hielp niet: voor beantwoording had de firma Dadant&zn geen tijd. Nog later werden de z.g. 10-$ moeren per vliegtuig verscheept en zo vonden miljoenen ligustica´s haar weg naar de Verenigde Staten en Canada.
 +
* In 1874 schreef Charles Dadant "Petit Cours D'Apiculture" (Kleine cursus bijenhouden) om aldus ook zijn voormalige landgenoten te kunnen laten kennismaken met de laatste onwikkelingen op bijengebied.
 +
* Op verzoek van Langstroth nam Charles Dadant de verdere uitgaven en bewerkingen van Langstroth's beroemde boek "The hive and the honeybee” over. Charles Dadant vertaalde dat boek bovendien in het Frans.
 +
 
 +
[[image:Dadant-fam-1897.JPG|thumb|right|620px|Op deze foto van de familie Dadant in 1897: Boven van links naar rechts: Henry C. Dadant, Leon Saugler, Louisa Saugler, Valentine Dadant, Louis Dadant. Onder van links naar rechts: Mw. Camille Pierre Dadant, Harriette Dadant Bush, Maurice Dadant, '''Grandfather Charles Dadant''', Clemence Dadant, '''Camille Pierre Dadant'''.]]
 +
In het tragische einde van zijn leven sleepte Langstroth ook het bedrijf 'Langstroth & zoon' mee de ondergang in; de erfenis ging naar de firma Dadant. De erfenis van Langstroth en Dadant samen heeft tot op vandaag een enorme invloed op het imkeren in Europa en overal elders.
 +
 
 +
 
 +
Camille Pierre Dadant nam in 1912 het door Samuel Wagner opgezette 'American Bee Journal' over. De familie voert er ook nu nog steeds de redactie van.
 +
 
 +
 
 +
Anno 2010 is het bedrijf 'Dadant and sons' uitgebreid tot 10 locaties in de Verenigde Staten en 4 productiefaciliteiten in de buurt van Hamilton. Het bedrijf is inmiddels aan de vijfde Dadantgeneratie toe, en de zesde is geboren.
 +
 
 +
==Bronnen==
 +
* Charles Pierre Dadant. The Dadant system of Beekeeping. 1920
 +
* Tammy Horn. Bees in America: how the honeybee shaped the nation. 2005
 +
* Wikipedia (engelstalig), onderwerp: Charles Dadant

Huidige versie van 4 dec 2013 om 12:18

Charles Dadant

Charles Dadant (1817 - 1902) was Fransman van geboorte. In zijn jonge jaren reisde hij in Frankrijk rond als vertegenwoordiger van een lakenhandelaar. Terwijl zijn paard dan rustig doorstapte las Charles Dadant de werken van de franse bioloog Jean-Baptiste Lamarck en de theoriën van de socialist Charles Fourier.

Later begon hij zelfstandig een bedrijf en trouwde hij de dochter van een leerlooier. In 1849 startte Charles met het houden van bijen, maar dat nam direct nog geen grootse vormen aan. In 1851 werd zijn zoon Camille Pierre Dadant (1851-1938) geboren met wie hij later op bijengebied veel zou optrekken.


In 1863 vertrok Carles Dadant om politieke redenen (hij had afstand genomen van de katholieke kerk en was socialist geworden ) naar de Verenigde Staten. Hij was van plan om aldaar een wijngaard te starten. Hij kocht land bij Hammilton (Illinois) en bouwde daarop een eenvoudige blokhut.

Nadat hij zijn familie uit Frankrijk had laten overkomen was hij echter platzak. Zijn droom om wijnboer te worden bleek niet haalbaar. Op advies van Mozes Quinby stapte hij over op het bijenhouden. Eveneens al in 1863 richtte hij het imkerijbedrijf 'Dadant and sons' (oftewel Dadant & zonen) op. '& zonen' hoewel zijn zoon Camille toen dus hooguit 13 jaar oud was.


Charles Dadant (links) naast zijn werknemers

Toen de amerikaanse burgeroorlog (na 1865) voorbij was hadden Charles en Camille 9 bijenvolken en reisen ze ook over de Mississipi om daar bij buursteden honing en was te verkopen. Tot hun geluk kwam in die tijd de markt voor slingerhoning pas net tot ontwikkeling. Tien jaar na dat bescheiden begin hadden ze (in 1875) dan ook 600 volken die een productie had van 20.000 kg slingerhoning en uiteraard ook veel bijenwas. Van die bijenwas maakten ze kunstraat (het bedrijf werd de grootste kunstraatproducent ) en waskaarsen (waarvan de kerken in die jaren grote afnemers waren).


Zoon Camille was hierbij vooral het financiële brein achter het succes. Vader Charles bleef zijn socialistische overtuiging trouw door vooral naast zijn werknemers te werken en naast hen ook de nare klussen te blijven doen.


Dadant en Langstroth hadden contact met elkaar. Dadant heeft Langstroth ook verdedigd als er aan werd getwijfeld of het wel Langstroth was die de bijenruimte voor het eerst in de gehele kast toepaste. Naast Langstroth heeft ook Dadant aan de wieg van de moderne imkerij gestaan:

  • Charles Dadant publiceerde zowel in de Verenigde Staten als in Europa verschillende artikelen in tijdschriften (o.a. over de Langstrothkast en later ook over zijn eigen Dadantkast, waarmee hij weloverwogen een bijenkast introduceerde waarin het maximale broednest in één kastdeel zit),
  • Charles Dadant heeft een grote bijdrage heeft geleverd aan de introductie van het honingbijenras Ligustica in Amerika (Langstroth was daar al wel eerder, maar zakelijk en kwa aantallen minder succesvol, mee bezig),
    • Charles Dadant verbeterde de leefomstandigheden voor de volken op zee door eenvoudig geen water mee te geven. Van zijn eerste aankoop van 350 volken overleefden er slechts 69 de overtocht, maar later zullen nagenoeg alle aankopen overleven. Andere importeurs van Ligustica´s moesten weldra hun pogingen opgeven en kochten voortaan hun moeren bij Dadant, tegen vooruitbetaling! Vaak werden moeren niet geleverd of kwamen alsnog dood aan; reclameren hielp niet: voor beantwoording had de firma Dadant&zn geen tijd. Nog later werden de z.g. 10-$ moeren per vliegtuig verscheept en zo vonden miljoenen ligustica´s haar weg naar de Verenigde Staten en Canada.
  • In 1874 schreef Charles Dadant "Petit Cours D'Apiculture" (Kleine cursus bijenhouden) om aldus ook zijn voormalige landgenoten te kunnen laten kennismaken met de laatste onwikkelingen op bijengebied.
  • Op verzoek van Langstroth nam Charles Dadant de verdere uitgaven en bewerkingen van Langstroth's beroemde boek "The hive and the honeybee” over. Charles Dadant vertaalde dat boek bovendien in het Frans.
Op deze foto van de familie Dadant in 1897: Boven van links naar rechts: Henry C. Dadant, Leon Saugler, Louisa Saugler, Valentine Dadant, Louis Dadant. Onder van links naar rechts: Mw. Camille Pierre Dadant, Harriette Dadant Bush, Maurice Dadant, Grandfather Charles Dadant, Clemence Dadant, Camille Pierre Dadant.

In het tragische einde van zijn leven sleepte Langstroth ook het bedrijf 'Langstroth & zoon' mee de ondergang in; de erfenis ging naar de firma Dadant. De erfenis van Langstroth en Dadant samen heeft tot op vandaag een enorme invloed op het imkeren in Europa en overal elders.


Camille Pierre Dadant nam in 1912 het door Samuel Wagner opgezette 'American Bee Journal' over. De familie voert er ook nu nog steeds de redactie van.


Anno 2010 is het bedrijf 'Dadant and sons' uitgebreid tot 10 locaties in de Verenigde Staten en 4 productiefaciliteiten in de buurt van Hamilton. Het bedrijf is inmiddels aan de vijfde Dadantgeneratie toe, en de zesde is geboren.

Bronnen

  • Charles Pierre Dadant. The Dadant system of Beekeeping. 1920
  • Tammy Horn. Bees in America: how the honeybee shaped the nation. 2005
  • Wikipedia (engelstalig), onderwerp: Charles Dadant