Muizen

Uit Imkerpedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Van boven naar beneden: veldmuis, huismuis, spitsmuis

Vooral in de winter kunnen muizen een behoorlijke ravage aanrichten in een bijenvolk waarvan de bijen in een wintertros zitten en dus geen gevaar voor de muis opleveren. De warmte van de tros is voor de muizen dan immers zeer welkom.


De gevolgen van deze ongewenste gasten en de te nemen tegenmaatregelen zijn afhankelijk van het type muizen:

  • Huismuis en veldmuis.
    • Op de vliegplank liggen soms blaadjes en hooiresten die de muizen hebben laten slingeren. De muizen nemen dergelijk materiaal mee naar binnen genomen om als nestmateriaal te dienen. De huis- en veldmuis zijn knaagdieren, en vooral kasten van styropor kunnen onherstelbaar beschadigd worden door hun geknaag. Bij het openen van de kast vind je in de onderbak, meestal in een hoek, de plaats waar de muizen geleefd hebben. Herkenbaar aan kapot gegeten raten en nestmaterialen. Het stinkt naar urine. Huis- en veldmuizen zijn echter geen insecteneters (spitsmuizen wel!).
  • Spitsmuizen.
    • Deze muizen zijn klein met een lange spitsvormige snuit (bijna een soort slurfje) en korte poten. De ogen zijn klein, maar het gehoor en reukvermogen zijn juist goed ontwikkeld. Spitsmuizen hebben korte haartjes, meestal bruinachtig of grijs van kleur. De meeste van de (400) soorten leeft solitair en is zowel 's nachts als overdag actief. Een dwergspitsmuis is ongeveer net zo groot als een hoornaarwesp. Ze zijn tevens herkenbaar aan hun hoog piepend geluid. In bosrijke streken komen de spitsmuizen vaker voor. Spitsmuizen zijn altijd op zoek naar eten. Ze moeten per dag ongeveer de helft van hun lichaamsgewicht eten om te overleven, als ze 2 à 3 uur geen eten gehad hebben gaan ze dood. Spitsmuizen zijn insecteneters. Bijen worden door hen van de tros geplukt. Ze eten alleen het borststuk van de bij. Hiertoe bijten ze een gaatje in het borststuk en lepelen dit met hun tong leeg. De restanten: uitgegeten borststukken, poten, vleugeltjes en achterlijven vindt de imker in een hoek van de onderste bak of op een rustig plekje in de bijenstal. Spitsmuizen produceren niet de bekende muizenkeuteltjes. Hun uitwerpselen zijn een natte en vies stinkende vuiligheid. De muskusachtige stank hiervan is voor de bijen zo smerig dat ze de kast verlaten.
    • Spitsmuizen zijn beschermd. Deze bescherming geldt echter niet voor spitsmuizen die zich in of nabij gebouwen bevinden[1].


vleugels en achterlijven op de vliegplank: spitsmuizen in de kast.

Tegenmaatregelen

  • Het in/voor de vliegopening plaatsen van een muizenrooster:
  • Het in de nabijheid van de bijenwoning plaatsen van muizenvalletjes (klemmetjes).
    • In muizenvalletjes voor spitsmuizen doe je geen aas. In de valletjes voor andere muizen wel.


Als je na de winter constateert dat er muizenbezoek is geweest dan kun je meestal niet veel anders dan de kapotte ramen opruimen. De stank van muizenuitwerpselen is moeilijk weg te krijgen. En … waar het stinkt komen geen bijen! De kast moet je daarom goed schoonboenen, bijvoorbeeld met een 6% sodaoplossing.


Navigatie


Voetnoten

  1. Beschermde soort waarvoor op basis van artikel 75.4 een vrijstelling geldt van artikel 9 t/m 11 in of op gebouwen of daarbij behorende erven of roerende zaken. Voor dieren van deze soort, die zich in of bij gebouwen bevinden, geldt een vrijstelling van het verbod om dieren te doden, te verontrusten of hun vaste rust- of verblijfplaatsen te vernielen. Soort is genoemd in artikel 16e1 van het "Besluit vrijstelling beschermde dier- en plantensoorten Flora- en faunawet".