Oxaalzuurbehandeling: verschil tussen versies

Uit Imkerpedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Regel 20: Regel 20:
 
** Houd druk op de een plantenspuit zodat je doorlopend kunt benevelen.
 
** Houd druk op de een plantenspuit zodat je doorlopend kunt benevelen.
 
** Benevel de bijen tot er een grijze waas te zien is, maar niet te nat (de kleine druppeltjes moeten niet aan elkaar gaan hechten).
 
** Benevel de bijen tot er een grijze waas te zien is, maar niet te nat (de kleine druppeltjes moeten niet aan elkaar gaan hechten).
* '''Bedruppelen''' doe je in de winter op de dichte bijentros van bovenaf tussen de straatjes.
+
* '''[[Oxaalzuur druppelen|Bedruppelen]]''' doe je in de winter op de dichte bijentros van bovenaf tussen de straatjes.
** De te gebruiken concentratie van oxaalzuur betreft 35 gram oxaalzuur opgelost in 1 liter [[suikerwater]] van 1:1.
+
** Druppel per bezet straatjes bijen (bijvoorbeeld met een injectiespuit waarop een maatvoering staat) 5 ml van de oplossing.
+
** De buitentemperatuur moet tussen de -5 en +5 graden Celsius liggen.
+
*** Dr. Gerard Liebig druppelt daarbij liever bij -5 graden dan bij +5 graden aangezien de bijen dan op een compactere tros zitten en daardoor de oplossing beter, en daardoor effectiever, verdelen.
+
 
* '''Verdampen''' met een verdamper (dit is in Nederland NIET toegestaan) kan zowel van boven- als van onderaf:
 
* '''Verdampen''' met een verdamper (dit is in Nederland NIET toegestaan) kan zowel van boven- als van onderaf:
 
** van onderaf:
 
** van onderaf:

Versie van 3 jan 2011 om 12:00

Bij de oxaalzuurbehandeling worden bijen ter bestrijding van de varroamijt behandeld met oxaalzuur.


Oxaalzuur is hiervoor om de volgende redenen zeer geschikt:

  • het heeft een hoog percentage mijtdoding tot gevolg (tot 97%),
  • het hoopt zich niet op in was en honing,
  • de varroa kan er niet resistent tegen worden, en
  • het is redelijk goed door de bijen te verdragen.

De bijen lopen er echter, ook als de normdosering correct wordt toegepast, wèl inwendige beschadigingen mee op. Herhaalde toepassing bij dezelfde generatie bijen is daarom af te raden. Na een varroabestrijding met oxaalzuur zal er altijd enige sterfte van bijen zijn te constateren, maar dat geldt helaas ook voor andere varraobestrijdingsmiddelen en het blijft dus kiezen tussen 'kwaden'.


Er zijn verschillende manieren waarop men een oxaalzuurbehandeling kan uitvoeren (zie onderstaand), maar welke manier men ook kiest: een oxaalzuurbehandeling is alleen toe te passen in een broedloze periode (dus ook geen open broed) omdat oxaalzuur:

  • niet doordringt tot het gesloten broed en daar de varroa dus ongemoeid laat, en
  • niet alleen schadelijk is voor de varroa maar ook schadelijk is voor het open broed [1] !


De oxaalzuurbehandeling kan op de volgende manieren worden uitgevoerd:

  • Besproeien met de plantenspuit doe je in de zomer raam voor raam aan elke kant op een moment dat zoveel mogelijk bijen thuis in de kast zijn.
    • De te gebruiken concentratie van oxaalzuur betreft 30 gram oxaalzuur opgelost in 1 liter water.
    • Houd druk op de een plantenspuit zodat je doorlopend kunt benevelen.
    • Benevel de bijen tot er een grijze waas te zien is, maar niet te nat (de kleine druppeltjes moeten niet aan elkaar gaan hechten).
  • Bedruppelen doe je in de winter op de dichte bijentros van bovenaf tussen de straatjes.
  • Verdampen met een verdamper (dit is in Nederland NIET toegestaan) kan zowel van boven- als van onderaf:
    • van onderaf:
    • van bovenaf: Oxaalzuur behandeling met de varrox verdamper kan ook bovenlangs , de damp komt toch wel in heel de kast terecht en dan hoef je de bodems niet aan te passen. Na de behandeling moet je iets langer wachten totdat de kristallen neergeslagen zijn.

Oxaal bovenaf.jpg


Voetnoten

  1. Zoals bijvoorbeeld blijkt uit het onderzoek van HATJINA F. & HARISTOS L. waarin de effecten van 2 oxaalbehandelingen op bijenlarven ouder en jonger dan 3 dagen werden onderzocht. Er was in dit onderzoek sprake van 10 experimentele volken (die de oxaalbehandelingen ondergingen), en van 10 controlevolken (die dus geen behandeling kregen). Na de 2 oxaalbehandelingen werden respectievelijk 12,6% en 9,5% van de jonge larven, en 10,6% en 5,6% van de oude larven uit hun cellen verwijderd. Het oppervlakte open broed daalde na de oxaalbehandelingen met 17,5% en bleef daarna nog 2 maanden laag. Bij de controle volken (dus zonder oxaalbehandeling) nam in dezelfde periode het oppervlakte open broed juist met 34,5% toe. Publicatie: HATJINA F., HARISTOS L. Indirect effects of oxalic acid administered by trickling method on honey bee brood. Journal of apicultural research, 2005, vol. 44, no4, pp. 172-174.