Bijenklossen
Een bijenklos (ook wel kloskorf, bijenstok, of het duitse klotzbeute) is een hol stuk boomstam (een klos) waarin bijen gehouden worden. Deze bijenklossen werden vervolgens ook wel in een boom bevestigd / gehangen zodat ze minder toegankelijk waren voor de op honing beluste roofdieren op de grond.
In het boek "Volledige Beschrijving van alle konsten, ambachten enz. 14e stuk: De honingbijenteelt, Dordrecht 1797, (Hollandsch dialect)" is sprake van ‘Strookorven, kloskorven en houten korven’.
Het woord ‘kloskorf’ komt ook voor in het Woordenboek der Nederlandse Taal (WNT), onder de ingang ‘klos’. Daar staat bij ‘kloskorf’: ‘Deeze Korven worden uit Dennen, Sparren, Populier, Pijnboomen, maar inzonderheid uit Lindenhout gehakt. De klos of het blok, daartoe geschikt, moet twee voeten over 't kruis, en ten minsten … vijf en een halve voeten in de lengte hebben, Handw. 14, 65 [1797].’
In het Modern Woordenboek, Jozef Verschueren (1930) staat het woord 'bijenstok' als volgt opgenomen: m. (-ken) stok, uitgehold houten blok waar bijen in wonen.
Bijenklossen in andere dan de Lage Landen
- Duitsland:
- Frankrijk:
- Portugal
- Spanje